البته به طور قطع حتی خوش شانس ترین آدما هم به ندرت براشون اتفاق میافته که سالگرد فوت مادربزرگشون بیافته روز تولدشون و مجبور بشن در روز تولدشون تیلیک تیلیک برن بهشت زهرا و فاتحه  ای چند بخونن و خرماخورون برگردن منزل...البته قاعدتا اینجور آدما احتمال کمی براشون پیش میاد که دیگه تا این حد خوش شانس باشن که یکی از دوستای بی نمک از همه جا بی خبرشون هم هوس کنن شب تولدشون هکشون کنن تا دوره هم باشن و این قضیه تبدیل بشه به قوز بالا قوز البته اگه یادتون رفته من باید اینجا به یادتون بیارم که من فوق العاده حساس و زودرنج و بیبی هستم پس این مورد رو هم فراموش نکنید خواهشا:دی

و من با کمال افتخار باید بگم از این قشر خوش شانس جامعه همواره یک قدم جلوترم و این دو اتفاق میمون همزمان برای من افتاد البته لازم به ذکر میباشد که توجه افراد خانواده به مقوله ی میز ناهارخوری دوازده نفره از توجهشون به مقوله ی تولد سهیل بیشتر بوده و همواره من رو در سپری کردنه این لحظات شیرین یاری کردن و من از این بابت سپاسگذارشونم.

از تمام دوستانی که خالصانه تولد رو بهم تبری گفتن تشکر میکنم و میگم که آی لاو یو وری هارد

از تمام دوستانی هم که برای انجام وظیفه تبریک گفتن باز هم تشکر میکنم که یاد ما بودن

از اونایی هم که تبریک نگفتن توقعی نبوده و دمشون گرم که مارو شگفتزده نکردن:دی

فعلا